Dwór Ordzin

Dwór w Ordzinie: Siedziba z charakterem

Majątek w Ordzinie, w przeciwieństwie do pobliskiej ordynacji obrzyckiej Raczyńskich, nigdy nie był spektakularną rezydencją. Pełnił funkcję folwarku, a stojący w nim dwór został wzniesiony jako lokum dla dzierżawców.

Architektura folwarczna

• Czas powstania: Budynek wzniesiono pod koniec XIX wieku.

• Forma: Jest to klasyczny, parterowy budynek na planie prostokąta, całkowicie podpiwniczony, z użytkowym poddaszem przykrytym dwuspadowym dachem.

• Detale: Centralnym punktem fasady jest ryzalit zwieńczony trójkątnym szczytem z okrągłym okienkiem (oculusem). Uwagę zwracają dekoracyjne klińce wokół okien oraz podokienne płyciny.

• Ciekawostka: Przy bocznej elewacji zachowała się tradycyjna piwnica typu „ziemianka”.

Park i otoczenie

Rezydencja jest częścią większego zespołu dworsko-folwarcznego.

• Zieleń: Dwór otaczają resztki zaniedbanego parku dworskiego, którego ozdobą jest malowniczy, choć przetrzebiony staw.

• Zabudowania gospodarcze: W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się budynki folwarczne, w tym stodoła oraz budynek gospodarczy z II połowy XIX wieku.

Mimo że Ordzin nie gościł królów, jego prosta i funkcjonalna bryła stanowi cenny przykład budownictwa folwarcznego, które przez dekady napędzało wielkopolską gospodarkę rolną.