Kościół drewniany Węglewo

Architektura z duszą

Obecna świątynia została wzniesiona w 1818 roku z fundacji parafian i Skarbu Królewskiego, zastępując wcześniejszy, zrujnowany budynek. Choć na pierwszy rzut oka wygląda jak typowy kościół drewniany, wyróżnia się rzadką w Wielkopolsce konstrukcją sumikowo-łątkową (szkielet z pionowych słupów, między które wsuwane są poziome deski).

Warto zwrócić uwagę na:

• Wieżyczkę na sygnaturkę: Dobudowano ją dopiero w 1901 roku.

• Dzwonnicę: Wolnostojącą konstrukcję, na której wiszą dzwony (w kościele nigdy nie było wieży dzwonnej).

Legenda „Pani z Wyspy”

Największy skarb Węglewa kryje się w ołtarzu głównym. To obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, czczony jako Pani Węglewska lub Pani z Wyspy. Dlaczego „z Wyspy”?

Według lokalnej tradycji, wizerunek ten pierwotnie znajdował się w pałacowej kaplicy Bolesława Chrobrego na Ostrowie Lednickim. Choć historycy sztuki datują obecny obraz (będący kopią) na XVI/XVII wiek, legenda ta jest żywa do dziś. Na pamiątkę tego przekazu, co roku młodzież pielgrzymuje stąd na Ostrów Lednicki.

Gotycki świadek historii

Gdy wejdziecie do środka, spójrzcie w górę na belkę tęczową. Znajduje się tam gotycki krucyfiks z końca XIV wieku (ok. 1380–1390). Jest to prawdopodobnie najstarszy taki obiekt na całym Szlaku Kościołów Drewnianych wokół Puszczy Zielonka.

Ciekawostka archeologiczna

Odwiedzając przykościelny cmentarz, warto chwilę zadumać się przy pewnym grobie. Spoczywają tu Elżbieta i Stanisław Kostrzewscy – rodzice prof. Józefa Kostrzewskiego. To właśnie on, zwany „ojcem polskiej archeologii”, odkrył osadę w Biskupinie. Profesor urodził się w Węglewie i był mocno związany z tym miejscem.

Kościół jest ważnym punktem na mapie Szlaku Kościołów Drewnianych wokół Puszczy Zielonka.